Pakowanie do celów transportowych w systemie dystrybucji małych paczek
Wstęp
Wszystkie produkty i towary są dzisiaj pakowane: ręcznie, automatycznie, sterylnie, z wielobarwnymi nadrukami, na linii pakującej, na stole do pakowania, w domu, płyny i ciała stałe, pojedynczo, w zestawach, z podziałem na części lub bez.
W porównaniu z przeszłością, kiedy to żywność pakowana była głównie w papier, a płyny do szklanych butelek (mleko w bańkach na mleko), obecny zakres najróżniejszych dostępnych materiałów opakowaniowych jest wprost zadziwiający.
Nie zajmiemy się tu jednakże takimi aspektami z dziedziny pakowania jak: marketing, higiena, czy wymagania dotyczące przechowywania żywności, poświęcimy natomiast uwagę transportowaniu opakowań w środowisku przesyłanych małych paczek.
Trzy kryteria
Aby zapewnić odpowiednią ochronę, należy uwzględnić trzy zasadnicze punkty:
- Kruchość produktu
- Środowisko wysyłki
- Własności opakowania
Wymienione powyżej trzy kategorie są ze sobą związane. W przypadku zmiany jednej z nich należy odpowiednio dostosować do zmiany inną.
Na przykład: parametr: kruchość produktu dotycząca monitora komputerowego zwiększyła się z 40G do 65G. Opakowanie zatem można zmniejszyć. Samo opakowanie jest rodzajem równowagi pomiędzy kruchością produktu (maksymalną dopuszczalną działającą na produkt siłą fizyczną) a środowiskiem wysyłki (rzeczywista siła fizyczna).
Kruchość produktu
Wartość „G”
Do mierzenia sił przyśpieszenia lub opóźnienia musimy korzystać z wartości G, która zapisana jako „G” oznacza stałą grawitacji ziemskiej. Odpowiada to przyśpieszeniu równemu 9,81 m/s2. Współczynnik ten zapiany w postaci „G” oznacza przeciążenie – wielokrotność grawitacji ziemskiej. Piloci odrzutowców, na przykład, szkoleni są przy przeciążeniu = 5G. Oznacza to pięciokrotna wartość w stosunku do siły przyciągania ziemskiego. W przypadku kruchości produktu wartość ta wskazuje na odporność danego produktu. Na przykład jajko kurze charakteryzuje się kruchością równa 65G, co oznacza, że zdolne jest ono wytrzymać wartość przeciążenia równą 65-krotnej wartości siły przyciągania ziemskiego.
1. Kruchość produktu
Projektuje się i produkuje tysiące produktów.
Poniższa lista daje pogląd na temat kruchości niektórych z nich.
| Kategoria |
Produkt |
Wartość „G” |
Załadunek paczki |
|
| Wyjątkowo kruche |
System naprowadzania rakiet.
Instrumenty pomiarowe.
Wyposażenie służące do nawigacji w kosmosie i powietrzu.
Wyposażenie instalowane mechanicznie. |
15 - 25
15 - 35
35
25 - 40 |
Trudny |
|
| Kruche |
Aparatura optyczna
Urządzenia video
komputerowy |
45
40 - 60
40 - 60 |
Trudny |
|
| Względnie kruche |
Odbiorniki TV
Jajka (ułożone w płaszczyźnie poziomej)
Drukarki |
60 - 85
65
75 |
Średnio trudny |
|
| Względnie odporne |
Pralki
Lodówki
Kuchenki mikrofalowe |
ponad 75
ponad 75
85 - 115 |
Łatwy |
|
| Odporne |
Butelki
Maszyny, narzędzia |
ponad 100
ponad 100 |
Łatwy |
Środowisko wysyłki
Środowisko wysyłki w systemie dystrybucji małych paczek różni się od tego, z jakim mamy do czynienia w agencji tranzytowej. Inaczej mówiąc, różne są oddziałujące w każdym przypadku fizyczne siły, spowodowane przez procesy mechanicznego sortowania. Siły fizyczne, jakie mogą występować podczas obsługi opakowań paczek to głównie: ciśnienie, wstrząsy oraz wibracje. Te 3 powyższe siły, niebrane pod uwagę podczas transportu, mogą powodować uszkodzenie przesyłki. Obecnie szczegółowo omówimy trzy wspomniane główne siły.
a) Nacisk lub ściśnięcie
Musimy uwzględniać nacisk w przypadku ładowania do kontenerów czy też w miejscach, w których kończą się pasy transmisyjne, jak również na pochylniach. Podobnie musimy uwzględniać siłę, jaką wywiera produkt wewnątrz opakowania (bezwładność masy). W środowisku dystrybucji małych paczek nie stosuje się ładowania kolumnowego. Załadunku dokonujemy przy pomocy ściany rozłożonej (podobnie do ściany z cegieł), która pozwala na utworzenie ściślejszego ładunku i tym samym zmniejsza ryzyko wypadnięcia paczki ze stosu. Pomaga to również rozłożyć masę ładunku na kilka paczek, zamiast na jedną, jak dzieje się to w przypadku ładowania kolumnowego. Opakowanie zewnętrzne ma wytrzymać siły nacisku tego typu, wynoszące ok. 190 kg/m3.
b) Siły związane ze wstrząsami pochodzące od przyśpieszenia lub opóźnienia
Wstrząsy są w stanie zniszczyć produkt od jednego uderzenia – z powodu efektu mnożnikowego masy i przyśpieszenia. Podczas testów na spadanie z użyciem masy 13 kg (obudowa typu wieża komputera bez opakowania) i z wysokości 60 cm zmierzono przeciążenie, które wyniosło 509 G, to znaczy 509 razy więcej niż przyśpieszenie ziemskie. Aby zrównoważyć wpływ tego przeciążenia, musimy wewnątrz opakowania umieścić odpowiednią wyściółkę.
Przeprowadzone ostatnio badania środowiska przeładunku przewoźników małych paczek wykazały, że większość uszkodzeń wynika z uderzeń spowodowanych nieswobodnym spadaniem, a większość uderzeń spowodowana jest upadkiem ze stosunkowo niewielkiej wysokości. Uderzenia odpowiadające upadkowi z dużej wysokości także występują, lecz zwykle nie częściej niż jeden raz w trakcie jednego cyklu transportowego. Około 5% wszystkich dostaw ulega co najmniej jednemu uderzeniu, które odpowiada upadkowi z wysokości powyżej 30 cali (ponad 75 cm).
Najnowsze badania wykazują również, że większość uderzeń dotyczy powierzchni strony spodniej, rogów lub krawędzi opakowania. Z punktu widzenia inżynierii, opakowania powinny być zaprojektowane w sposób pozwalający wytrzymać uderzenie z każdego kierunku. Z uwagi na zautomatyzowane systemy sortowania, przewoźnicy małych paczek nie mają możliwości przestrzegania etykiet o kierunku ich ułożenia, obchodzeniu się z ostrożnością lub strzałek „utrzymywać w położeniu pionowym”. Z tego względu, odpowiednie ułożenie podczas przewozu może różnić się od przewidzianego kierunku ułożenia.
Istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że paczki przewożone będą w najbardziej stabilnym ułożeniu, zwykle w takim, gdzie środek ciężkości opakowania znajdować będzie się najniżej. Pomaga to zabezpieczyć opakowania przed obracaniem się, przycinaniem i ślizganiem, lub spadaniem w trakcie standardowego procesu załadunku lub sortowania. Pozwala to również na zwróceniu ku górze etykiety sortowania – skanowania, w sposób pozwalający na jej skanowanie przez skaner.
Dla przykładu, opakowanie o wymiarach 16 cali x 12 cali x 24 cale (wysokość) jest wyższe niż dłuższe lub szersze i najprawdopodobniej transportowane będzie na boku. Wstrząs jest w stanie naruszyć produkt przy pomocy jednego uderzenia z uwagi na efekt mnożnikowy masy i przyśpieszenia. W trakcie próby spadowej masy 13 kg (jednostka centralna komputera bez opakowania) z wysokości 60 cm dokonano pomiaru siły uderzenia równej 509 G, co odpowiadało 509-krotności grawitacji ziemskiej. W celu zniwelowania siły takiego uderzenia, wnętrze opakowania wypełniamy wyścieleniem amortyzującym.
c) Wibracje
Bardzo podstępnym oddziaływaniem są wibracje. Mogą one powodować luzowanie się pojedynczych elementów urządzenia, wtedy zawartość opakowania zaczyna poruszać się, dotykając zewnętrznego opakowania, i w przypadku wykorzystania niezbyt gęstego wypełnienia mogą się wówczas poluzować same zamknięcia. Wibracje mogą też spowodować skurczenie się wewnętrznego opakowania. W zależności od rzeczywistych sił fizycznych dysponujemy szeregiem testów symulujących powyższe warunki.
Do takich testów należą:
- Testy rolowania / przewracania
- Test oddziaływania poziomego
- Test oddziaływania pionowego
- Test wibracji
- Test ustawiania na stosie / Test ściskania (zgniatania)
Badania przedwysyłkowe stanowią najlepszy i najbardziej efektywny sposób oceny, czy opakowanie jest odpowiednie do ochrony zawartości w trakcie transportu. Zaniechanie oceny sprawności opakowania może spowodować ryzyko uszkodzenia produktu.
W UPS przestrzegamy uznane i zaakceptowane przez przemysł normy opracowane przez:
- International Organization for Standarisation (Międzynarodowa Organizacja Standaryzacji) (ISO)
- Deutsches Institut für Normung (Niemiecki Instytut Normalizacji) (DIN)
- International Safe Transit Association (Międzynarodowe Stowarzyszenie Bezpiecznego Transportu) (ISTA)
Aby uniknąć zbędnych czynności, oraz zbędnych kosztów korzystamy z testu spadania (testu oddziaływania pionowego). Jest on łatwy do przeprowadzenia i spełnia potrzebę bezpiecznego transportu w przypadku systemu dystrybucji pojedynczych paczek.
Opis cech
Norma DIN ISO 2206 opisuje krawędź, róg i część przednią różnych kształtów opakowań:
| Cechy pudełka (kwadratowe) |
| Umieszczając pudełko w taki sposób, aby złącze fabryczne znalazło się z przedniej prawej strony, należy ponumerować powierzchnie w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, tak, aby powierzchnia pokrywy miała numer 1, powierzchnia przednia otrzyma numer 5, natomiast część tylna numer 6. Narożniki i krawędzie są identyfikowane przez powierzchnie łączące się w tym miejscu. |
 |
| Torby i worki |
Torbę lub worek należy umieścić w taki sposób, aby szew wypustowy znalazł się na dole, a szew zakładkowy z przodu z prawej strony. Jeżeli występują dwa szwy wypustowe, jeden musi być po lewej, a drugi po prawej stronie, przy czym górna część będzie powierzchnią oznaczoną 1, prawa część oznaczona 2, dolna część 3, lewa część 4, a przód 6.
Legenda:
Fin seal = szew wypustowy
Lap seal = szew zakładkowy |
 |
| Kształt walcowaty |
Cztery narożniki na wierzchołku: 1, 3, 5, 7 oraz cztery u podstawy: 2, 4, 6, 8.
Linia pomiędzy tymi narożnikami: 1-2, 3-4, 5-6, 7-8.
Test oddziaływania pionowego (spadania swobodnego) ISO 2248. Norma ta opisuje procedurę przeprowadzania testów oddziaływania pionowego ze swobodnym spadaniem. |
 |
Skrótowy opis procedury
Produkt opakowany utrzymywany jest nad sztywną płaską powierzchnią (powierzchnia oddziaływania), a następnie zostaje spowodowany jego swobodny upadek na tę powierzchnię. Powierzchnia oddziaływania musi być pozioma i równa, a także odpowiednio wytrzymała i sztywna. Nie może ani poruszać się ani odkształcać pod wpływem naprężeń w trakcie testów. W przypadku ręcznego posługiwania się produktem wysokość spadku zależy od ciężaru produkty pakowanego:
0 – 10 kg = 80 cm
10 – 20 kg = 60 cm
20 – 30 kg = 50 cm
30 – 40 kg = 40 cm
40 – 50 kg = 30 cm
50 – 70 kg = 20 cm
Z powodów wynikających z procesów mechanicznego sortowania w dystrybucji pojedynczych paczek produkty pakowane o wadze powyżej 10 kg za wyjątkiem produktów o zawartości płynnej powinny być testowane dla wysokości spadku = 60 cm. Wszystkie opakowania zawierające płyny muszą być testowane dla wysokości spadku = 80 cm.
Poszczególne etapy testu: 10-krotny swobodny upadek w następującej kolejności:
| Kształt kolisty: |
| Upadek na narożnik opakowania: |
po jednym upadku na narożnik 2-3-5 |
|
| Upadek na krawędź: |
po trzy upadki na różne krawędzie 2-5, 3-5, 2-3 |
| Upadek powierzchniowy: |
6 razy na różne powierzchnie 5, 6, 2, 4, 1, 3 |
|
| Worki, torby: |
| Upadek powierzchniowy: |
powierzchnia 1, powierzchnia 3 |
|
| Upadek na bok: |
po dwa upadki na krawędź 5 i 6 |
|
| Upadek na bok: |
po dwa upadki na krawędź 2 i 4 |
|
| Kształt cylindryczny: |
jeden upadek na powierzchnie 1-3-5-7, jeden upadek na powierzchnie 2-4-6-8 |
|
| Upadek punktowy: |
1, 3, 5, 7 |
|
| Upadek liniowy |
1-2, 3-4, 5-6, 7-8 |
Badanie opakowania i jego zawartości
Opakowanie zakwalifikowane jest jako dopuszczalne, jeśli jego zawartość nie została uszkodzona, a samo opakowanie wciąż zapewnia odpowiednią ochronę produktu.
Właściwości opakowania
Podział na dwie grupy
Rozróżnia się dwie grupy opakowań: opakowanie losowe i opakowanie projektowane.
a) Opakowanie losowe
Zwane również „opakowaniem uniwersalnym”, może być wykorzystywane w przypadku prawie wszystkich produktów. Istnieją jednakże produkty, których nie należy pakować w taki sposób. Do takich produktów należy np. monitor komputera.
b) Opakowanie projektowane
Jeśli istnieje opakowanie, które zostało specjalnie skonstruowane dla jakiegoś produktu zwane jest ono wtedy opakowaniem projektowanym. Ponownie wykorzystując formy pocięte na drobne kawałki lub ich części można zapewnić właściwej pozycji czy właściwego otoczenia produktu materiałem amortyzującym. Przykład: formy styropianowe.
Składanie opakowania:
Opakowanie zewnętrzne
- Karton z tektury falistej, pudło
- Worek
- Torebka
- Futerał
|
Opakowanie wewnętrzne
- Odpowiednia pozycja
- Zapewnienie amortyzacji
- Wypełnianie pustych przestrzeni
|
Zamknięcie
- Taśma
- Zszywki
- Taśmy metalowe
|
Pakowanie – zasady
1. Opakowanie zewnętrzne musi być bezwzględnie wytrzymałe na siły wewnętrzne i zewnętrzne.
- Należy zapewnić odpowiednią jakość kartonów przeznaczonych do wysyłek. Od tego zależy stabilność i możliwość układania w stosach wszystkich opakowań.
- Kartony z tektury falistej muszą być sztywne, w dobrym stanie, z nienaruszonymi klapkami.
- Wykonane w fabryce złącza muszą być nietknięte, szczególnie w przypadku pudełek już używanych.
- Należy upewnić się, czy pudło zapewnia wystarczająco dużo miejsca na otoczenie produktu ze wszystkich stron materiałem amortyzującym.
- Towary kruche należy pakować w kartony z tekstury falistej o podwójnych ściankach, co umożliwi zabezpieczenie transportowanych towarów przed licznymi wpływami zewnętrznymi i wewnętrznymi.
- Znaki jakości umieszczone na większości kartonów z tektury falistej pomagają wybrać najbardziej odpowiednie pudło.
- Praktyka ponownego użytkowania starych kartonów jest doskonała pod warunkiem, że ich stan jest dobry – bez otworów, rozdarć, powierzchni załamanych, uszkodzonych narożników.
Materiał niebezpieczny:
Prawo wymaga w przypadku takiego materiału specjalnego kartonu z tektury falistej o określonych właściwościach.
2. Odpowiednie wypełnienie amortyzujące
- Należy zdecydować, czy wymagane jest wypełnienie sprężyste, czy wypełnienie z użyciem materiału sztywnego. Które z nich zapewnia lepszą ochronę produktu?
- Niektóre produkty wymagają jedynie sztywnego materiału ustalającego położenie produktów i uniemożliwiającego przesuwanie się ich w czasie transportu.
- Produkty wymagają materiałów amortyzujących, które odkształcają się, a następnie wracają do oryginalnego kształtu.
- Wypełnienie amortyzujące powinno przyjmować na siebie wszelkie wstrząsy oraz nie dopuszczać do wibracji produktu.
- Rzeczywista powierzchnia amortyzująca jest o wiele mniejszą w porównaniu z całkowitą powierzchnią obciążenia pakowania. Konieczne jest zatem projektowanie wykorzystujące puste przestrzenie oraz szczeliny.
- Zawartość nie może nigdy dotykać opakowania zewnętrznego (powinno to być również niemożliwe w przypadku ściśnięcia materiału amortyzującego).
- W przypadku produktów kruchych i wrażliwych każdy z nich musi być oddzielnie owinięty.
- Obowiązuje oczywista reguła, w przypadku produktów lekkich opakowanie amortyzujące może być miękkie. W przypadku produktów cięższych materiał amortyzujący może być twardszy.
- Wszystkie powierzchnie opakowania muszą być odpowiednio zabezpieczone, szczególnie ich obszar wierzchni (z powodu dużego prawdopodobieństwa upadku na górna powierzchnie opakowania).
- W przypadku produktów bardzo delikatnych regułą musi być pakowanie projektowane.
3. Zapewnienie właściwej pozycji
- Zawartość opakowania musi zostawać w stałym położeniu w stosunku do całego opakowania.
- Nie dopuszcza się żadnej ewentualności przesuwania wewnątrz opakowania (na odległość większą niż 10 mm). Test „wstrząsowy” pozwala wykryć produkty, którym nie zostało zapewnione odpowiednie położenie.
- Nie należy wykorzystywać wypełnienia luzem, gdyż tego rodzaju wypełnienie umożliwia przesuwanie się zawartości opakowania podczas transportu (migracja).
W przypadku opakowania projektowanego nie dopuszcza się dodatkowego wypełniania pustych przestrzeni.
- Nie należy wypełniać pustych przestrzeni małymi przedmiotami, jak też innym materiałem amortyzującym.
- Puste przestrzenie należy zaprojektować w taki sposób, aby umożliwić odkształcenie poduszki powietrznej, nie wolno umieszczać w nich innych artykułów (należy pozwolić pracować materiałowi amortyzującemu!).
4. Należy zapewnić odpowiednie opieczętowanie i opatrzenie etykietą zewnętrzną opakowania.
- Opakowania o dużym ciężarze powinny być zabezpieczone taśmą metalową.
- Odpowiednie opieczętowanie zapewnia szeroka dwucalowa wytrzymała taśma, np. taśma z tworzywa sztucznego lub zwilżona taśma wzmocniona.
- Zamknięcie taśmą w kształcie podwójnej litery T.
- Materiały niebezpieczne: z punktu widzenia prawa wymagane jest użycie taśmy o szerokości 3 cali.
5. Właściwa etykieta
- W celu szybkiej i łatwej dostawy etykietę z adresem należy umieścić na górnej powierzchni kartonu.
- Nie należy umieszczać etykiet na miejscach opieczętowanych lub na zamknięciach kartonów, ani też na powierzchni taśmy pieczętującej.
- Nie należy korzystać z doczepianych przywieszek.
Pakowanie – lista kontrolna
- Zamknięcie taśmą (co najmniej 2-calowa).
- Odpowiednie zamknięcie na zakładkę. Brak luźnych zakończeń.
- Odpowiednie owinięcie taśma metalową. Niemożliwość zgniecenia pudełka.
- Opakowanie zewnętrzne nadające się do ustawienia na stosie, nacisk nie będzie przenoszony na opakowanie wewnętrzne.
- Karton z tektury falistej opatrzony znakiem jakości, zależnie od ciężaru.
- Odpowiedni rozmiar pudełka dostosowany do produktu.
- Wypełnienie amortyzacyjne w zależności od kruchości produktu.
- Nie używanie pianki o pełnej powierzchni ani opakowania amortyzującego z folii do owijania z poduszeczkami powietrznymi.
- Nie używanie pianki PUR dla produktów cięższych niż 5 kg.
- Odpowiednia pozycja produktu wewnątrz pudełka.
- Odpowiednie ustawienie i zapewnienie opakowania amortyzacyjnego na wszystkich 6 powierzchniach ścianek.
- Brak wypełniania pustych przestrzeni w przypadku sztywnego umocowania produktu wewnątrz opakowania.
- Brak przestrzeni umożliwiającej przesuwanie sie produktów w opakowaniu wewnętrznym i zewnętrznym (na odległość większą niż 5 mm).
- Oddzielne owinięcie każdego elementu.
- Opakowanie projektowane niewypełnione.
Skrótowy opis materiałów opakowaniowych
| Artykuł na bazie papieru |
Właściwości |
Pakowanie |
| Papier do owijania (bibułka) |
- dla produktów lekkich
- dla produktów nie kruchych
|
łatwe |
|
| Papier do pakowania (Kraft z makulatury) |
- odpowiedni materiał do pakowania losowego
- przyjazny dla środowiska
|
łatwe |
|
| Tektura (karton) |
|
łatwe |
|
| Wkładki z tektury falistej |
- ograniczone działanie amortyzacyjne
- oszczędne
- przyjazne dla środowiska
|
łatwe, umiarkowane |
|
| Formy z tektury falistej wielowarstwowej (romwell, corrupad) |
- używane zamiast pianki
- tanie
- przyjazne dla środowiska
|
łatwe, umiarkowane, trudne |
|
| Papierowy system amortyzacyjny (padpak, paperplus, paper boy) |
- doskonały, uniwersalny materiał opakowaniowy
- przyjazny dla środowiska
- łatwy w obsłudze
|
łatwe, umiarkowane, trudne |
|
| Formy z miazgi opakowaniowej (fibritec) |
- do produktów wytrzymałych
- ograniczony zasięg oddziaływania amortyzującego
|
łatwe, umiarkowane |
|
| Membrana (pakowanie w zawieszeniu - turtlepac, korrvu) |
- zapewnia doskonałą amortyzację, a także właściwą pozycję produktu (dostępne również do pakowania monitorów)
|
łatwe, umiarkowane, trudne |
|
| Płyta Plaster miodu (beeboard) |
- wyjątkowo sztywna, odpowiednia do zapewnienia właściwej pozycji produktu
|
łatwe, umiarkowane |
| Wyroby syntetyczne / na bazie tworzyw sztucznych (folia) |
| Materiał do owijania z pęcherzykami powietrznymi (folia PE 10/30 mm) |
- do produktów kruchych należy używać folii w wielu warstwach
|
łatwe, umiarkowane, trudne |
|
| Opakowanie amortyzacyjne typu poduszeczki powietrzne |
- problem w przypadku transportu lotniczego (niskie ciśnienie!)
|
łatwe, umiarkowane |
|
| Wypełnienie pustych przestrzeni za pomocą folii z poduszeczkami powietrza (void pad, fillair, aeroquick) |
- problem w przypadku transportu lotniczego (niskie ciśnienie!)
|
łatwe |
| Wyroby syntetyczne / na bazie tworzyw sztucznych (pianka). |
| Pianka umieszczana bezpośrednio na miejscu (PUR - sealedair) |
- brak określonych właściwości amortyzacyjnych
- uniwersalna
|
łatwe, umiarkowane, trudne |
|
| Profile z pianki (EPE multipack, nomapack) |
- odpowiedni materiał do amortyzacji
- materiał uniwersalny
|
umiarkowane i trudne |
|
| Pianka z EPE (z rozprężonego polietylenu) |
- wyłącznie do pakowania projektowanego
|
umiarkowane i trudne |
|
| Formy z EPP (z rozprężonego polipropylenu) |
- wyłącznie do pakowania projektowanego
|
umiarkowane i trudne |
|
| Formy z EPS (z rozprężonego polistyrenu) |
- wyłącznie do pakowania projektowanego
|
umiarkowane i trudne |
|
| Luźne wypełnienie z EPS |
- nie charakteryzuje się dobrymi właściwościami pozycjonującymi
- migracja
|
łatwe |
| Produkty alternatywne |
| Kukurydza |
- problem: robactwo
- nie charakteryzuje się odkształcaniem i powrotem do poprzedniego stanu
|
nie używać |
|
| Wełna drzewna |
- do ciężkich i mocnych narzędzi – wytwarza kurz
|
łatwe |
|
| Skrobia |
- nie charakteryzuje się odkształcaniem i powrotem do poprzedniego stanu
- migracja
|
nie używać |
|
| Wiórki |
- powoduje nieporządek
- robactwo
|
łatwe – nie preferowane |
|
| Formy z prasowanych wiórek |
|
łatwe |
|
| Włókno drzewne |
|
łatwe |
Słownik pojęć kurierskich:
Automatyczne dno
Konstrukcja składanego kartonu z wstępnie sklejonym, składanym dnem ze składanymi klapami, które automatycznie układają się tak, aby utworzyć złożony panel dna, podczas montowania kartonu. Zwykle wykorzystywane podczas montażu ręcznego.
Karton
Termin błędnie stosowany jako synonim tektury i tektury falistej. Nie jest powszechnie uznanym terminem w przemyśle papierniczym, chociaż w dalszym ciągu stosowanym do oznaczenia sztywnego, umiarkowanie grubego kartonu oraz użytkowanym jako ogólny termin w odniesieniu do składanego kartonu, płyty wiórowej, tektury falistej oraz płyty pilśniowej.
Klej
Chociaż termin jest często stosowany do opisu substancji klejącej, która może być użyta do połączenia dwóch powierzchni, w ujęciu bardziej prawidłowym odnosi się do substancji białkowej uzyskiwanej z chrząstek, kości i skóry zwierząt. Naturalne kleje zwierzęce są rzadko wykorzystywane w opakowaniach. Zalecany termin dla klejów syntetycznych to spoiwo.
Łamliwość (produktów)
Ilościowa wartość pewnych czynników, takich jak drganie, ściskanie lub wstrząsy, powodujące utratę wartości lub uszkodzenie.
Migracja
Przesunięcie składnika materiału do materiału stykowego. W przypadku opakowań, jest to często niepożądane przemieszczenie składnika materiału pakowego do zawartego produktu lub utrata pożądanego składnika w samym materiale opakowania. Termin nosi również nazwę „skórowania”.
Opakowanie
Forma, która jest przeznaczona do zawierania, chronienia / zabezpieczania, efektywnego transportu i dystrybucji, a docelowo służąca informowaniu i motywowaniu decyzji zakupu przez konsumenta.
Opakowanie bąblowe
Rodzaj opakowania, w którym przedmiot jest zabezpieczony pomiędzy wstępnie ukształtowana (zwykle z przezroczystego tworzywa sztucznego) kopuła lub „bańka” a powierzchnia tektury papierowej lub „nośnikiem”. Połączenie może być zszyte, zgrzane na gorąco, klejone lub wykonane przy użyciu innych środków.
Paleta
Przenośna platforma, na której grupy opakowań zostały przystosowane tak, aby umożliwić pojedynczy załadunek i usprawnić efektywną dystrybucje. Palety mogą być wykonywane z tworzywa sztucznego, metalu, płyty pilśniowej lub innych materiałów.
Papier i tektura
Materiał w formie arkusza produkowany za pomocą łączenia włókien (zwykle celulozy).
Płyta kartonowa
Karton używany do pudełek składanych wykonany i zaprojektowany do produkcji produktu wyjściowego, który nadaje się do wygięcia pozwalającego na zgięcie bez powstawania pęknięć wzdłuż linii nacięć.
Płyta wyłożeniowa
Karton często nazywany wyłożeniem stosowany albo z jednej albo z obu stron żłobkowanego czynnika papieru do produkcji tektury falistej. Płyty wyłożeniowe są zwykle produkowane z miazgi przy użyciu maszyn papierniczych płasko sitowych.
Złącze fabryczne
W pojemnikach falistych, złącze wykonane przez producenta pudełek podczas produkcji pojemników falistych.
Polichlorek winylu (PCW)
Polichlorek winylu w formie arkuszy stanowi podstawowy materiał stosowany w opakowaniach bąblowych.
Poliester (PET)
Polimer otrzymany w wyniku reakcji chemicznej kwasu dwuzasadowego i glikolu.
Polimer
Duża cząsteczka składająca się z powtarzających się jednostek. W większości wypadków jest synonimem tworzywa sztucznego - plastiku.
Polipropylen (PP)
Polimer węglowodoru polimeryzowany z gazu propylenowego. PP posiada wyższą temperaturę mięknienia niż PE (polietylen) i wykorzystywany jest do produkcji butelek, gdzie wysoka temperatura będzie jednym z czynników, tak, jak w przypadku napełniania gorącą substancją.
Polistyren (PS)
Polistyren jest twardym, łamliwym i wyjątkowo przezroczystym polimerem. Tworzy dobry arkusz bazowy do formowania termicznego w miseczki do porcjowania. Jest formowany wtryskowo tworząc różnorodne pudełka i kształty używane do pakowania kosmetyków, biżuterii, płyt kompaktowych.
Przetwórca
Producent, który zbiera surowce i przetwarza je na opakowania użytkowe lub na części składowe opakowań.
Przyleganie
Połączenie jednego materiału z drugim głównie poprzez przyciąganie cząsteczkowe.
Pudełko tekturowe
Składane pudełko wykonane z kartonu. W handlu wewnętrznym, termin „pudełko tekturowe” jest ogólnie uznawany jako przyjęte oznaczenie składanych pudełek tekturowych, ale nigdy w odniesieniu do pojemnika stosowanego w transporcie. W transporcie morskim i eksporcie, termin ten odnosi się do pojemnika transportowego wykonanego z włókna falistego lub stałego.
Puszka
Pojemnik, zwykle metalowy, o pojemności nieprzekraczającej 40 l.
Spoiwo
Substancja, która może być używana do połączenia dwóch powierzchni. Typowe spoiwo jest cieczą zdolną do wytworzenia przyciągania cząsteczkowego do (zwilżonych) podłoży, a następnie krzepnięcia przez odparowanie substancji lotnych, schłodzenie lub reakcje chemiczną.
Spoiwo wiążące na zimno
Spoiwo na bazie kauczuku charakteryzujące się dużym przyciąganiem względem siebie, ale niewielkim przyciąganiem względem innych materiałów. Stosowane w przypadku tworzyw sztucznych, gdzie spajanie na gorąco nie jest możliwe. Powierzchnia z uprzednio nałożonym spoiwem wiążącym na zimno łatwo wchodzi w kontakt z inną powierzchnia.
Spojenie łączne
Spojenie wytworzone za pomocą spoiwa, które przylega tylko do jednej strony i wymaga jedynie nacisku w celu związania. Znane jest również pod nazwą wyciskania.
Tektura (papier)
Gruby arkusz papieru lub innej substancji włóknistej. Odmianami są karton (brak konkretnego terminu), płyta wiórowa, płyta pilśniowa, karton, tektura pudełkowa na opakowania, tektura wyścielająca, itd.
Tektura falista
Materiał na opakowania składający się z głównego składnika, który został żłobkowany na maszynach do fałdowania, do którego zostały przyklejone jeden lub dwa płaskie arkusze płyty wykładowej w celu uformowania tektury falistej o jednostronnym licu lub o pojedynczej ścianie. Ściana podwójna jest połączeniem dwóch czynników i trzech licowań, a potrójna ściana to połączenie trzech czynników i czterech licowań. Tektura falista jest zwykle produkowana w czterech wymiarach, oznaczonych jako A, B, C, E.
Tektura na opakowania
Komponenty tekturowe (tektura wyścielająca lub środek pofałdowany), z których produkowana jest tektura falista.
Tektura o podwójnych ścianach
Konstrukcja z tektury falistej składająca się z trzech płyt wyłożeniowych oraz dwóch fałdowanych czynników. Tektura jest sztywniejsza i mocniejsza niż ściana pojedyncza i jest stosowana do cięższych produktów, takich jak większe urządzenia.
Worek
Wstępnie ukształtowany, elastyczny pojemnik zwykle zamknięty ze wszystkich stron pozostawiający jeden otwór, który może lub nie może być zalakowany po wypełnieniu. Może być wykonany z jednego elastycznego materiału, kilku niezależnych warstw z materiałów elastycznych. Termin „sak” jest często używany jako synonim „worka” i odnosi się zwykle do worków o większej nośności lub worków transportowych.
Worek w kartonie
System pakowania, w którym elastyczny worek lub torba są zamykane w zewnętrznym kartonie wykonanym ze sztywnego materiału, takiego jak tektura papierowa lub tektura falista.
Współczynnik łamliwości
Najczęściej współczynnik łamliwości jest wykorzystywany w celu opisania poziomu wstrząsu (wyrażonego w G), w czasie którego pewna cześć produktu ulegnie uszkodzeniu. Obszar łamliwości jest wykorzystywany do obliczenia powierzchni i grubości materiałów pochłaniających wstrząsy podczas projektowania opakowań zabezpieczających.
Wyłożenie lica
Ta płyta wyłożeniowa wykonana z konstrukcji falistej, która będzie docelowo drukowana.
Wyściełanie
Ochrona przed uszkodzeniem fizycznym przedmiotu poprzez umieszczenie przy jego zewnętrznych powierzchniach materiałów zaprojektowanych w celu pochłaniania wstrząsów lub reakcji spowodowanych siłami zewnętrznymi. Do wyściełania stosowane są materiały sprężynujące.
Wytrzymałość na pęknięcia
Miarą odporności arkusza na pęknięcia spowodowane naciskiem na jedną ze stron za pomocą określonego przyrządu w określonych warunkach. Jest w znacznym stopniu zależna od wytrzymałości na rozciąganie oraz rozszerzalności papieru lub kartonu. Przyrząd testowy Mullena jest najpopularniejszym urządzeniem do testowania. Badanie wytrzymałości na pękniecie było zwykle stosowane dla charakterystyki stopni tektury falistej. Test Mullena został w dużej mierze zastąpiony testem miażdżenia krawędzi w tym zastosowaniu.
Zamknięcie
Każde urządzenie używane do zamykania butelek, słojów, puszek lub podobnych pojemników w celu zachowania zawartości. Większość zamknięć jest dokonywana przy pomocy gwintu śrubowego. Jednakże, zamknięcia mogą być dokonane poprzez zatrzask, wtyk lub inny sposób. Zamknięcie może wymagać wykonania uszczelnienia hermetycznego w celu zabezpieczenia zawartości.
Znaki
- strzałki: kierunek żłobków falistych i zgodnie z tym: kierunek sztaplowania
- szkło: produkt o wysokiej łamliwości
- parasol: produkty wrażliwe na wilgoć
- numer na dwóch opakowaniach opatrzonych symbolem: współczynnik sztaplowania, w tym przypadku pozwala na sztaplowanie 10 opakowań
- słońce: konieczność zabezpieczenia przed promieniowaniem
Żłobkowanie
Falistość lub fałdowanie wytłoczone w papierze czynnika stosowanego w konstrukcji falistej płyty pilśniowej. Wymiary żłobkowania zostały ustalone standardowo przez przepisy przewoźników oraz są wyznaczane przez wymiar (od największego do najmniejszego) jako żłobki: Żłobek-A, Żłobek-C, Żłobek-B oraz Żłobek-E.
Występuje także określenie wymiaru dla żłobka-D, jednakże produkowane ilości tego wymiaru nie mają znaczenia handlowego. Mniejszy żłobek-F jest zwykle wykorzystywany w celu zastąpienia kartonu z jednolitej płyty pilśniowej.
